د  غر بت  توره  نړۍ   ده ،  پکې  یار  او   نه   دلبر   شته

نه په دې سکاره  جهان  کې ،مې د  ګران      وطن اثر شته

نه       ر ڼا    ملکوتي   ده  ،   نه    جلوه    د     ملا    ئیکو

نه  د حورو  د وصال شوق ، نه نیشه   ئې   د کوثر    شته

نه  د لمر تندي  ځلیږی،نه  سپوږ مۍ  په  خرام   خیږي

نه  د ستورو  مرکې شته، نه  ماښام  شته نه  سحر  شته

نه    د   بو ټو   د   نمو   غږ   ، نه  دونو  د   مستۍ  شور

نه     ګلونو کې څه  بوی شته، نهغو ټیوکې ساغر  شته

نه  څپې   سمندرې    دې  ،  نه   ځړوبو   کې   غوغا  ده

نه    ماهی  ښوري  اوبو کې، نه غواص او نه ګوهر شته

نه  داور  لمبه  توده  ده ،  نه  د   یخو   کنګل     ښکاری

نه هوا ده   سندریزه  ، نه  فضا  کې  شور  اور  شر  شته

نه له خولو نه آواز خیږي  ،نه  د چا  غوږ   ته    څه  رسی

نه  د  بوی  اثر  په  څه  کې، نه د چا روښان   بصر   شته

نه  احساس  د انسانان ، نه  خوښۍ او  نه   غم ښکاری

نه څه نښه د زړه سوی شته،نه دغم  شریک  بشر  شته

  ××××××××××××

  هغه   څه  چې  نن  راغلي   د افغان  په  عدن     باندی

نه جوړه  ئې دوزخو کې، نه  قصه  ئې  په  سقر  شته

هر  دریاب  لمبه ،لمبه  دی، ځمکه خوځی لکه ټال نن

ته  به  وائې دې وطن کې نه دروند والی شته نه غر شته

توفانونه   دې   چې  ښوري   ، بلا ګاني  دې   چې اوري

نه   د   نوح    څه   اثر وینم  ،   نه    دعاوو   کې اثر شته

اسمانونه     رالویدلي   š