)بخش ۲۹)

اندرزهای رسول گرامی اسلام

 

صد دانه مرواريد از اقيانوس کلام محمد مصطفی (ص)

·       هر چه فرزند آدم پيرتر مى‏شود، دو صفت در او جوانتر مى‏گردد: حرص و آرزو

·       دو گروه از امت من هستند كه اگر صلاح يابند، امت من صلاح مى‏يابد و اگر فاسد شوند، امت من فاسد مى‏شود: علما و حكام.

·       شما همه شبان و مسؤول نگاهبانى يكديگريد.

·       نمى‏توان همه را با مال راضى كرد اما به حسن خُلق، مى ‏توان.

·       فقر بلاست. از آن بدتر، بيمارى تن، و از بيمارى تن دشوارتر، بيمارى دل است.

·       مؤمن همواره در جستجوى حكمت است.

·       از نشر دانش نمى ‏توان جلو گيري کرد.

·       دل انسانى همچو پرى است كه در بيابان به شاخه درختى آويزان باشد، از وزش بادها دائم در انقلاب است و زير و رو مى‏شود.

·       مسلمان آن است كه مسلمانان از دست و زبان او در آسايش باشند.

·       راه رهنماى به كار نيك، آن است که خود عامل آن كار باشيم.

·       هر دل سوخته‏اى را عاقبت پاداشى است.

·       بهشت زير قدمهاى مادران است.

·       در رفتار با زنان، از خدا بترسيد و درباره آنان، از نيكى دريغ ننماييد.

·       پروردگار همه يكى است و پدر همه يكى. همه فرزند آدميد و آدم از خاك است. گرامى ‏ترين شما نزد خداوند پرهيزگارترين شماست.

·       از لجاجت بپرهيزيد كه انگيزه آن، نادانى و حاصل آن، پشيمانى است.

·       بدترين مردم كسى است كه گناه را نبخشد و از لغزش چشم نپوشد، و باز از او بدتر كسى است كه مردم از گزند او در امان و به نيكى او اميدوار نباشند.

·       خشم مگير و اگر گرفتى، لختى در قدرت كردگار بينديش.

·       چون تو را ستايش كنند، بگو اى خدا مرا بهتر از آنچه گمان دارند بساز و آنچه را از من نمى‏دانند بر من ببخش و مرا مسؤول آنچه مى‏گويند قرار مده.

·       به صورت متملقين خاك بپاشيد.

·       اگر خدا خير بنده‏اى را اراده كند، نفس او را واعظ و رهبر او قرار مى‏دهد.

·       صبح و شامى بر مؤمن نمى ‏گذرد مگر آن كه بر خود گمان خطا ببرد.

·       سخت ‏ترين دشمن تو همانا نفس اماره است كه در ميان دو پهلوى تو جا دارد.

·       دلاورترين مردم آن است كه بر هواى نفس غالب آيد.

·       با هواى نفس خود نبرد كنيد تا مالك وجود خود گرديد.

·       خوشا به حال كسى كه توجه به عيوب خود، او را از توجه به عيوب ديگران باز دارد.

·       راستى به دل آرامش مى‏بخشد و از دروغ شك و پريشانى مى‏زايد.

·       مؤمن آسان انس مى‏گيرد و مأنوس ديگران مى‏شود.

·       مؤمنين همچو اجزاى يك بنا همديگر را نگاه مى‏دارند.

·       مثل مؤمنين در دوستى و علقه به يكديگر مثل پيكرى است كه چون عضوى از آن به درد بيايد، باقى اعضا به تب و بى خوابى دچار مى ‏شوند.

·       مردم مانند دندانه‏هاى شانه با هم برابرند.

·       دانش جويى بر هر مسلمانى واجب است.

·       فقرى سخت‏تر از نادانى و ثروتى بالاتر از خردمندى و عبادتى والاتر از تفكر نيست.

·       از گهواره تا گور دانشجو باشيد.

·       دانش بجوييد گرچه در چين باشد.

·       شرافت مؤمن در شب زنده‏ دارى و عزت او در بى‏نيازى از ديگران است.

·       دانشمندان تشنه آموختن‏اند.

·       دست خدا با جماعت است.

·       پرهيزگارى جان و تن را آسايش مى‏بخشد.

·       هر كس چهل روز به خاطر خدا زندگى كند، چشمه حكمت از دلش به زبان جارى خواهد شد.

·       با خانواده خود بسر بردن، از گوشه مسجد گرفتن، نزد خداوند پسنديده‏ تر است.

·       بهترين دوست شما آن است كه معايب شما را به شما بنمايد.

·       دانش را به بند نوشتن در آوريد.

·       تا دل درست نشود، ايمان درست نخواهد شد و تا زبان درست نشود، دل درست نخواهد بود.

·       تا عقل كسى را نيازموده‏ايد، به اسلام آوردن او وقعى نگذاريد.

·       تنها با عقل مى‏توان به نيكي ها رسيد. آن كه عقل ندارد از دين تهى است.

·       زيان نادانان بيش از ضررى است كه تبهكاران به دين مى‏رسانند.

·       هر صاحب خردى از امت مرا چهار چيز ضرورى است: گوش دادن به علم، به خاطر سپردن و منتشر ساختن دانش و بدان عمل كردن.

·       مؤمن از يك سوراخ دوبار گزيده نمى‏شود.

·       من براى امت خود،از بى‏تدبيرى بيم دارم نه از فقر.

·       خداوند زيباست و زيبايى را دوست مى‏دارد.

·       خداوند مؤمن صاحب حرفه را دوست دارد.

·       تملق، خوى مؤمن نيست.

·       نيرومندى به زور بازو نيست، نيرومند كسى است كه بر خشم خود غالب آيد.

·       بهترين مردم، سودمندترين آنان به حال ديگران‏اند.

·       بهترين خانه شما آن است كه يتيمى در آن به عزت زندگى كند.

·       چه خوب است ثروت حلال در دست مرد نيك.

·       رشته عمل، از مرگ بريده مى‏شود مگر به سه وسيله: خيراتى كه مستمر باشد، علمى كه همواره منفعت برساند، فرزند صالحى كه براى والدين دعاى خير كند.

·       پرستش كنندگان خدا سه گروهند: يكى آنان كه از ترس عبادت مى‏كنند و اين عبادت بردگان است، ديگر آنان كه به طمع پاداش عبادت مى‏كنند و اين عبادت مزدوران است، گروه سوم آنان كه به خاطر عشق و محبت عبادت مى‏كنند و اين عبادت آزادگان است.

·       سه چيز نشانه ايمان است: دستگيرى با وجود تنگدستى، از حق خود به نفع ديگرى گذشتن، به دانشجو علم آموختن.

·       دوستى خود را به دوست ظاهر كن تا رشته محبت محكم تر شود.

·       آفت دين سه چيز است: فقيه بدكار، پيشواى ظالم، مقدس نادان.

·       مردم را از دوستانشان بشناسيد، چه، انسان هم خوى خود را به دوستى مى ‏گيرد.

·       گناه پنهان به صاحب گناه زيان مى ‏رساند، گناه آشكار به جامعه.

·       در بهبودى كار دنيا بكوشيد اما در كار آخرت چنان كنيد كه گويى فردا رفتنى باشيد.

·       روزى را در قعر زمين بجوييد.

·       چه بسا كه از خود ستايى،از قدر خود مى‏كاهند و از فروتنى، بر مقام خود مى‏افزايند.

·       خدايا! فراخ ترين روزى مرا در پيرى و پايان زندگى كرامت فرما.

·       از جمله حقوق فرزند بر پدر اين است كه نام نيكو بر او بگذارد و نوشتن به او بياموزد و چون بالغ شد، براي او همسر انتخاب كند.

·       صاحب قدرت، آن را به نفع خود به كار مى‏برد.

·       سنگين‏ ترين چيزى كه در ترازوى اعمال گذارده مى‏شود، خوشخويى است.

·       سه امر، شايسته توجه خردمند است: بهبودى زندگانى، توشه آخرت، عيش حلال.

·       خوشا كسى كه زيادى مال را به ديگران ببخشد و زيادى سخن را براى خود نگاه دارد.

·       مرگ، ما را از هر ناصحى بى‏نياز مى ‏كند.

·       اين همه حرص حكومت و رياست و اين همه رنج و پشيمانى در عاقبت!

·       عالم فاسد، بدترين مردم است.

·       هر جا كه بدكاران حكمروا باشند و نابخردان را گرامى بدارند، بايد منتظر بلايى بود.

·       نفرين باد بر كسى كه بار خود را به دوش ديگران بگذارد.

·       زيبايى شخص در گفتار اوست.

·       عبادت هفت گونه است كه از همه والاتر طلب روزى حلال است. نيز نشانه خشنودى خدا از مردمى، ارزانى قيمتها و عدالت حكومت آنهاست.

·       هر قومى شايسته حكومتى است كه دارد.

·       از ناسزا گفتن، به جز كينه مردم سودى نمى‏برى.

·       پس از بت پرستيدن، آنچه به من نهى كرده‏اند در افتادن با مردم است.

·       كارى كه نسنجيده انجام شود، بسا كه احتمال زيان دارد.

·       آن كه از نعمت سازش با مردم محروم است، از نيكيها يكسره محروم خواهد بود.

·       از ديگران چيزى نخواهيد گرچه يك چوب مسواك باشد.

·       خداوند دوست ندارد كه بنده‏اى را بين يارانش با امتياز مخصوص ببيند.

·       مؤمن خنده‏ رو و شوخ است، و منافق عبوس و خشمناك.

·       اگر فال بد زدى، به كار خود ادامه بده و اگر گمان بد بردى، فراموش كن و اگر حسود شدى، خود دار باش.

·       دست يكديگر را به دوستى بفشاريد كه كينه را از دل مى‏برد.

·       هر كه صبح كند و به فكر اصلاح كار مسلمانان نباشد، مسلمان نيست.

·       خوشرويى كينه را از دل مى‏برد.

·       مبادا كه ترس از مردم، شما را از گفتن حقيقت باز دارد!

·       خردمند ترين مردم كسى است كه با ديگران بهتر بسازد.

·       در يك سطح زندگى كنيد تا دلهاى شما در يك سطح قرار بگيرد. با يكديگر در تماس باشيد تا به هم مهربان شويد.

·       هنگام مرگ، مردمان مى‏پرسند: از ثروت چه باقى گذاشته؟ فرشتگان مى‏پرسند: از عمل نيك چه پيش فرستاده؟

·       منفورترين حلالها نزد خداوند طلاق است.

·       بهترين كار خير، اصلاح بين مردم است.

·       خدايا مرا به دانش توانگر