آغاز سخن

 بگت سِنگ (Bhagat Singh) که در هند همچنان به شهید بگت سِنگ معروف است، از اولین مارکسیست ها و انقلابیون هندی بود که با فعالیت های انقلابی در جنبش آزادیخواهی هند بر ضد استعمار و امپریالیزم بریتانیا نفوذ ماندگار داشت.

 پدرش سردار کیشن سِنگ ساندو و مادرش ویدیاواتی نام داشتند. بگت سِنگ بتاریخ ۲۷ سپتمبر ۱۹۰۷ در یک خانواده وطنپرست حامی آزادی و استقلال هند از سلطه استعمار بریتانیا متولد گردید. تعدادی از اعضای خانواده اش در جریانات مختلف آزادیخواهی هند شرکت جستند که به همین دلیل از طرف حاکمیت آنوقت به تبعید مجبور و یا ظالمانه به قتل رسیدند.

 بگت سِنگ که در یک فامیل سیاسی پرورش یافت، نخستین درسهای زندگی سیاسی اش را نیز از آنجا آموخت و فضای سیاسی در خانوادهء شان نقش اثردار در وی گذاشت.

 فعالیت های سیاسی بگت سِنگ از سن ۱۳ سالگی شروع شد درست زمانیکه مهاتما گاندی جنبش عدم همکاری (Non-cooperation Movement) را بر ضد انگلیس ها اعلام نموده بود. جبنش مذکور که هدف آن مقاومت بدون خشونت از طریق ایجاد بی نظمی و موانع در خدمات دولتی بود، از نوامبر ۱۹۲۰ الی فبروری ۱۹۲۲ دوام یافت. بگت سِنگ با گرمی از این جنبش استقبال نمود تا جائیکه کتابهای مکتب دولتی مربوط خودش و هر نوع لباس تورید شده از انگلستان را آتش زد.

 ولی بعد از حادثه کشته شدن افسران پولیس در قریه چاوری چاوره (Chauri Chaura) ایالت اتهار پرادیش (Uttar Pradesh) در اثر یک شورش مردمی، گاندی از تداوم جنبش عدم همکاری صرف نظر نمود. درست همین باعث گردید تا بگت سِنگ جوان به شیوه های انقلابی مبارزه علیه استعمار انگلیس رو آورد. از آنزمان تا وقت مرگش، بگت سِنگ شیوه های انفعالی مبارزه و مبارزه بدون خشونت (non-violent struggle) گاندی و حزب کانگرس را مردود شمرد.

 بخاطر مبارزه انقلابی بر ضد امپریالیزم و استعمار انگلیس، بگت سِنگ همراه با دوتن از همرزمانش هر یک راج گورو و سوخدیو بتاریخ ۲۳ مارچ ۱۹۳۱ (در عوض صبح ۲۴ مارچ که برای اعدام ها معمول بود) زمانیکه صرف ۲۳ سال و اندی داشت، به دار آویخته شد. متأسفانه سوارن سِنگ کاکایش نیز در سن ۲۳ سالگی در سال ۱۹۱۰ در اثر شکنجه وحشیانه انگلیس ها جان باخته بود.

 عقاید سیاسی – فلسفی

 بگت سِنگ در آخرین سالهای زندگی کوتاه اش آثار کارل مارکس، فریدریک انگلس، لنین و دیگر نویسندگان مارکسیست و غیر مارکسیست را مطالعه نمود. مارکسیزم عمیقاً در وی نفوذ گذاشت. بگت سِنگ همچنان از انارشیزم متأثر گردیده بود. ولی سیر تکامل پُختگی سیاسی و انقلابی طی چند سال بعد بخصوص سالیان اخیر زندگیش نشان داد که وی از انارشیزم فاصله گرفته و به مواضع کمونیزم روی آورده است. درین رابطه نیراجو راو (Nirajo Rao) در مطلبی تحت عنوان "بگت سِنگ و جنبش انقلابی" چنین می نگارد:

"اینکه بگت سِنگ و رفقایش به مواضع کمونیزم روی آورده بودند، از اعمال و شعارهایشان در Lahore Conspiracy Case [قضیه توطئه لاهور] بتاریخ ۲۱ جنوری ۱۹۳۰ ظاهر است. متهمین [بگت سِنگ و رفقایش] با دستمال های گردن سرخ رنگ در محاکمه حاضر شدند. بمجردیکه قاضی بر جایش قرار گرفت آنها به سردادن این شعار ها پرداختند: زنده باد انقلاب سوسیالیستی، زنده باد انترناسیونال کمونیستی، زنده باد مردم، نام لنین هرگز نمیرد و مرگ بر امپریالیزم. بعداً بگت سِنگ تلگرام ذیل را به خوانش گرفت و از قاضی خواست آنرا به انترناسیونال سوم انتقال دهد.

بمناسبت روز لنین به همهء آنانیکه در راستای پیشبرد نظریات لنین بزرگ کاری انجام میدهند، درودهای قلبی خویشرا می فرستیم. به تجربه بزرگی که در روسیه جاری است موفقیت آرزو می کنیم. با جنبش بین المللی طبقه کارگر همنوا استیم. پیروزی از آنِ پرولتاریا است. سرمایه داری محکوم به شکست است. مرگ بر امپریالیزم."1

 شعارهای زنده باد انقلاب و مرگ بر امپریالیزم و تعریف بگت سِنگ و همرزمش بی کی دت (Batukeshwar Dutt) از انقلاب طی اعلامیهء مورخ ۶ جون ۱۹۲۹ در "قضیه بمب پارلمان" (Assembly Bomb Case) کاملاً روشن می سازد که وی اعمار سوسیالیزم را در جامعه هند و در سراسر جهان آرزو می برد. نیراجو راو می نگارد:

"بگت سِنگ جنبش انقلابی اروپا را مطالعه نمود و به کمونیزم و انارشیزم علاقمند گردید. او یک اته ایست، سوسیالیست، و کمونست ثابت بار آمد. وی دریافته بود که براندازی حاکمیت انگلیس بایست با بازسازی سوسیالیستی جامعه هند همراه باشد و برای این منظور کارگران باید قدرت سیاسی را غصب نمایند." 2

راو به نقل از صفحات ۷۴-۷۵ منتخبات شهید بگت سِنگ میافزاید که بگت سِنگ و همرزمانش استدلال می نمودند که بوجود آمدن "دگرگونی رادیکال" ضروری بوده "و این وظیفه آنانانیست که تنظیم دوباره جامعه را بر مبنای سوسیالیستی درک می کنند". برای تحقق بوجود آمدن دگرگونی بُنیادی، آنها "استقرار دیکتاتوری پرولتاریا" را لازمی می دانستند. 3

 اعلامیهء مورخ ۶ جون ۱۹۲۹ در "قضیه بمب پارلمان" که در پاسخ قاضی محکمه در مورد مفهوم انقلاب نگاشته شده، چنین می باشد:

"مفهوم ما از انقلاب اینست تا نظم حاکم که بر مبنای بی عدالتی آشکار استوار است، دگرگون گردد. ثمرهء کار تولیدکنندگان یا کارگران با وجودیکه ضروری ترین عناصر جامعه می باشند، توسط استثمارگران دزدی می شود و از ابتدایی ترین حقوق محرومند. دهقانیکه برای همه غله تولید می کند، با فامیلش گرسنه است؛ نساج که به بازار جهانی محصولات نساجی عرضه میدارد، لباس کافی برای پوشاندن بدن خود و اطفالش ندارد؛ خانه ساز، فلزکار و نجار که قصرهای مجلل برپا میدارند، مانند پریها [طبقه پست در هندوستان] در محلات کثیف زندگی می کنند. سرمایه داران و استثمارگران، مکروب های جامعه، ملیون ها انسان را تلف هوس هایشان می نمایند.

... بوجود آمدن دگرگونی رادیکال ضروری بوده و این وظیفه آنانانیست که تنظیم دوباره جامعه را بر مبنای سوسیالیستی درک می کنند. تا زمانیکه این امر [بوجود آمدن دگرگونیهای بُنیادی] تحقق نیابد و به بهره کشی فرد از فرد و ملت ها از ملت ها پایان داده نشود، نمیتوان از رنج ها و خونریزیها که امروز بشریت را به مخاطره انداخته است، جلوگیری نمود. تمام حرف ها [از دهان طبقات حاکمه] مبنی بر ختم جنگ و زندگی در یک عصر صلح جهانی ریاکاری محض است.

 مفهوم ما از انقلاب ایجاد یک نظم اجتماعی است که در آن...حاکمیت پرولتاریا تأمین باشد و یک فدراسیون جهانی [سوسیالیستی] بشریت را از گرو اسارت سرمایه داری و بدبختی جنگ های امپریالیستی رهایی بخشد." 4

بگت سِنگ نه تنها بخاطر استرداد استقلال و آزادی هند از چنگال استعمار و امپریالیزم انگلیس بل بر علیه کُلیه اشکال حاکمیت طبقاتی مبارزه می نمود. وی در یکی از صحبت هایش خطاب به جلسه سراسری انقلابیون هند بتاریخ ۹ سپتمبر ۱۹۲۸ در منطقه فیروزشاه کوتله می گوید که صرف حصول آزادی و استقلال سیاسی از استعمار انگلیس مقصدش نیست و سوال می کند: آیا آزادی همین است که با خروج انگلیس ها قدرت دولتی به طبقات ثروتمند و قدرتمند هند انتقال یابد؟ آیا این امر زندگی انسان عادی را دگرگون میسازد؟ آیا در وضع کارگران و دهقانان تغییر رونما میگردد و حقوق شان تأمین می شود؟ در ادامه سخنانش، وی از جامعه آینده هند صحبت می کند که در آن عدالت اجتماعی تأمین باشد و استثمار فرد از فرد در آن محو گردد. بگت سِنگ می گوید که این خواسته ها و مطالبات باید بصورت واضح در نام اتحادیه جمهوریخواه هندوستان انعکاس یابد و از همینرو کلمه سوسیالیست در نام این اتحادیه اضافه می گردد.

فعالیت های انقلابی

 در آغازین سالهای جوانی، به دلیل عدم پذیرش ازدواج قبل از وقت (که فامیلش برای وی در نظر داشت) بگت سِنگ از خانه پا به فرار نهاد. در همین وقت، وی یک سازمان انقلابی را بنام "جمعیت نوجوان هند" (نوجوان بهارت سبها) با دیگر همرزمانش ایجاد نمود. درین سازمان، بگت سِنگ و همرزمان انقلابی اش در میان جوانان هند کاسب شهرت شدند. بسیاری از جوانان با تکتیک های مبارزه بدون خشونت و سازشکارانهء گاندی و حزب کانگرس مخالفت می ورزیدند و در جستجوی بدیل (الترناتیف) دیگر بودند. این بدیل را در وجود بگت سِنگ یافتند.