چرا اين همه ماجراجويی،
 نظاميگری و سُلطه خواهی ؟

)اسکاری(

 

نیروهای آمریکایی به رغم حضور فعال در کشورهای مختلف جهان که معمولا اکثر شهروندان این کشورها نیز با حضور آنان مخالف هستند ، نتوانسته‌اند درطول تاریخ خود به پیروزی دست یابند و همیشه طرح‌های توسعه‌طلبانه آنان با شکست مواجه شده‌است ، زیرا از پشتوانه مردمی و یا استدلال منطقی برای ایجاد جنگ افروزی‌های خود ارایه ننموده‌اند. دراین راستا می‌توان به شکست نیروهای نظامی آمریکا در ویتنام اشاره کرد . طبق گزارش رسانه‌های بین‌المللی ، نیروهای این کشور در عراق و در افغانستان نیز درحال شکست قرار گرفته‌اند که حتی بعضی از دولتمردان این کشور به این امر اذعان نموده و خواستار خروج آبرومندانه از این کشورها شده‌اند. علت شکست نیروهای نظامی آمریکا را می‌توان بدین گونه بیان کرد که حضور نیروها و پایگاه‌های آمریکایی در تمام کشورها ناخواسته می‌باشد و مردمان کشورهایی که پایگاه‌های نظامی در آنها مستقر هستند با حضور آنان بشدت مخالف هستند. یکی دیگر از علل شکست مکرر نیروهای آمریکایی را می‌توان در بعد ماهیت اشغالگرانه حضوراین نیروها دانست . بدین ترتیب سربازان آمریکایی‌ انگیزه ای برای جنگیدن ندارند زیرا از مملکت خود دفاع نمی‌کنند، بلکه در سرزمین دیگران و به‌منظور اشغال آن کشورها این نبردها صورت می‌گیرند که سربازان آمریکایی به راحتی احساس خستگی و دلسردی می‌کنند.

از دیگر عوامل مهم این شکست‌ها و ناکارایی نیروهای آمریکایی در جنگ هایی که خود برای تامین منافع اقتصادی و سلطه بر دیگر کشورهای براه می‌اندازند، با شعارهایی همچون هدف این جنگ افروزی‌ها « ایجاد دموکراسی وحقوق بشردر کشورهای مختلف» صورت می‌گیرد ، هیچ عقل سلیمی نمی‌تواند آنرا بپذیرد ، زیرا دموکراسی وحقوق بشربا اعمال زور و کشتار مردم بی‌گناه محقق و میسر نمی‌شود و مضافا اینکه کلمه زور و نظامی‌گیری خود مخالف دموکراسی و آزادی است. بنابراین این‌امر برای سربازان آمریکایی که اکثرا هم مزدور هستند تداعی می‌شود که به چه دلیل بایستی جان خود را به خاطر بیاندازند ، تا دیگران آزادی داشته باشند ، زیرا حق ایجاد و انتخاب با خود مردم است و نه با نیروی ثالث و به همین دلیل سربازان آمریکایی می‌دانند که برای ایجاد دموکراسی نباید اسلحه بکار گرفته شود.  بطورمثال سوالی را که می‌توان دراین راستا مطرح نمود این است که « آیا چنانچه مردم عراق و یا افغانستان طی یک رفراندم عمومی خواستار خروج نیروهای اشغالگربيگانه از کشورشان باشند» دولتمردان آمریکا به ‌این خواسته مردم احترام خواهند گذاشت و کشور عراق را ترک خواهند کرد ؟

تحلیلگران براین عقیده هستند که تجربه نشان داده‌ است که آمریکا پس از اشغال هر کشوری علاوه براینکه از سایر کشورها برای کنترول اوضاع درخواست کمک نیرو و مالی می‌نماید، و خود به اجرای طرح‌های سلطه گرانه و چپاول اموال و دارایی کشورهای تحت اشغال می‌پردازد که حتی به‌غنای فرهنگی کشور اشغال شده هم رحم نمی‌کند ، از آن جمله می‌توان به تخریب و تخلیه موزيم‌های عراق پس ازاشغال این کشور اشاره کرد.
به نظر می‌رسد که آمریکا و حامیان آن دیگر قادر به قانع کردن افکار عمومی با استفاده از شعار ایجاد دموکراسی، توسعه و رفاه درکشورهای دیگر، نیستند، زیرا تجربه نشان داده‌است که این کشور همیشه درصدد تامین منافع اقتصادی و نظامی خود بوده و بخصوص پس‌از دوران جنگ سرد ، به‌این روش شدت بیشتری بخشیده است تا به تواند هر جایی که صدای مخالفی با طرح‌های سلطه گرانه آن وجود داشته باشد، آنرا درنطفه خفه کند و به‌همین دلیل هم مساله جنگ‌های پیشگرانه را مطرح می‌کند. اما بارجوع به گذشته و تاریخ می‌توان به این نتیجه رسید که هر قدرتی که در رسیدن به‌اهداف خود ، با نادیده گرفتن حقوق اولیه ملت‌ها شدت عمل بیشتری در مقابله و برخورد با آنها در پیش گرفته است ، به همان اندازه زودتر از هاله قدرت خارج گردیده و در نزد مردم بی‌اعتبارتر شده است.

آمریکا برای حفظ سلطه‌خود ، دارای ‪ ۷۳۷پایگاه نظامی در ‪ ۱۳۰کشور جهان است . روزنامه یونانی زبان الفترو تیپیا در شماره اخیر خود می‌نویسد : البته این تعداد شامل گزارش ساخت و احداث پایگاه‌ها از سال ‪ ۲۰۰۵میلادی به بعد نمی‌شوند و با احتساب پایگاه‌های جدید و یا در حال تاسیس ، در واقع تعداد پایگاه‌های نظامی آمریکا در جهان ، به بیش از یک هزار واحد می رسد. هم اکنون تعداد یک میلیون و ‪ ۱۴۰هزار نظامی آمریکایی در این پایگاه‌ها مستقر هستند. از این تعداد ‪ ۴۰۰هزارنفر سرباز نیروی زمینی، ‪ ۳۱۰هزار نفر نیروی دریایی، ‪ ۱۳۰هزار نفر تفنگدار دریایی و ‪ ۳۰۰هزار نفر جزء نیروی هوایی هستند که در این پایگاه‌ها فعالیت دارند. بر اساس آماری که « انجمن بین‌المللی گرد آوری پایگاه‌ها » که اخیرا تاسیس گردید و رسانه‌های بین‌المللی هم تا حدی از اخبار تشکیل این انجمن بین‌المللی خودداری کردند، پایگاه‌های آمریکایی هم‌اکنون در ‪ ۱۳۰کشور جهان و در مساحتی بالغ بر ‪ ۳میلیارد هکتار مستقر هستند.
طبق آماری که این انجمن ارایه نموده ‌است هم اکنون تعداد ‪ ۱۲۰هزارنظامی آمریکایی در کشورهای اروپایی، ‪ ۲۰۰هزار در خاورمیانه، ‪ ۹۰هزارنفر سرباز در خاور دور و بقیه در سایر کشورهای جهان و بخصوص در آفریقا مستقر هستند. این روزنامه به‌نقل‌ازگزارش انجمن بین‌المللی گردآوری پایگاه‌ها،می‌نویسد:
نیروهای نظامی آمریکا در کشورهای مختلفی که دارای پایگاه هستند، مرتکب جنایات فراوانی شده‌اند، که به عنوان نمونه می‌توان به‌ تعداد ‪۱۰۰هزار مورد اقدام جنایتکارانه از سال ‪ ،۱۹۴۵یعنی دو جنایت در هر روز، درکوريا اشاره ‌کرد. رونالد سیبولان در اجلاسی که انجمن بین‌المللی گردآوری پایگاه‌های خارجی در اکوادور ، برگزار کرد گفت : به رغم اینکه پایگاه‌های آمریکایی در کشور فیلیپین از سال ‪ ۱۹۹۲میلادی برچیده شده‌اند ، نظامیان آمریکایی که برای تعلیم سربازان داخلی به این کشوراعزام می‌شوند، دختران فیلیپینی را برای تفریح‌های غیراخلاقی خود مورد بهره‌برداری قرار می دهند.

همچنین می‌توان جنایاتی را که سربازان آمریکایی در عراق، افغانستان ، ایجاد زندان ابوغریب و زندان گوانتانامو و زندان هاي بگرام وقندهاردرافغانستان برخورد سربازان آمریکایی با زنان و کودکان در کشورهای مختلف و منجمله کشورهایی که به اشغال در آورده‌اند همچون عراق وافغانستان که باعث رسوایی و سر و صدا در تمام رسانه های بین‌المللی و حتی محافل خبری این کشور قرارگرفت را به ‌فهرست اقدامات جنایتکارانه نظامیان این کشور افزود.  نیروهای آمریکایی به رغم حضور فعال در کشورهای مختلف جهان که معمولا اکثرمردمان این کشورها نیز با حضور آنان مخالف هستند ، نتوانسته‌اند درطول تاریخ خود به پیروزی دست یابند و همیشه طرح‌های توسعه‌طلبانه آنان با شکست مواجه شده‌است ، زیرا از پشتوانه مردمی و یا استدلال منطقی برای ایجاد جنگ افروزی‌های خود ارایه ننموده‌اند.  دراین راستا می‌توان به شکست نیروهای نظامی آمریکا در ویتنام اشاره کرد . طبق گزارش رسانه‌های بین‌المللی ، نیروهای این کشور در عراق و در افغانستان نیز درحال شکست قرار گرفته‌اند که حتی بعضی از دولتمردان این کشور به این امر اذعان نموده و خواستار خروج آبرومندانه از این کشورها شده‌اند.

روزنامه اسپانیایی ال پریودیکو نوشت : بیشتر آمریکایی ها معتقدند که عواقب شکست در عراق وافغانستان به مراتب فاجعه آمیزتر از ناکامی های گذشته کشورشان در ویتنام خواهد بود. به گزارش این روزنامه ، جرج دبلیو بوش برای تحکیم برتری جویی جهانی آمریکا چشم به پیروزی در عراق وافغانستان دوخته است ، مشاوران نو محافظه کار جنگ طلب وی از همان ابتدای وقوع حادثه 11 سپتامبر 2001 بارها به بوش تاکیدکردند ، باید کلید گشایش درهای نفوذ واشنگتن بر خاورمیانه را در کابل وبغداد بیابدو بوش به پیروی از همین جنگ طلبان و به بهانه مبارزه ای نا محدود با تروریسم حمله به افغانستان وعراق را آغازکرد.  رئیس جمهور آمریکا در طرح اولیه جنگ،بر این گمان بود که پس از براندازی صدام به سرعت می تواند در بغداد، دولتی موافق و مطابق با منافع آمریکاییان ایجاد کند.  براساس این طرح بوش امیدار بودکه پس از عراق می تواند به راحتی سیاستهایش را بر عربستان سعودی تحمیل کند و همچون گذشته ، وفاداری مقامات این کشور نفت خیز عربی را متوجه خود کند. همچنین رئیس جمهور آمریکا تصمیم داشت ، پس از این مرحله، کنترول بهای نفت را مطابق با طرح برتری جویی خود در دست گیرد و بدین ترتیب کشورهای عربی خاورمیانه را مطیع و پیرو خود سازد.

ال پریودیکو با اشاره به اینکه بوش و همراهانش برای دستیابی به اهداف سلطه جویانه خود از دروغ گویی و وارونه نشان دادن گزارش سرویس های اطلاعاتی برای راه اندازی جنگ در عراق و اجرای طرح های از پیش تعیین شده خود در خاورمیانه کوتاهی نکردند ،خاطر نشان کرد، رئیس جمهور آمریکا در حقیقت برای ریشه کنی تروریسم ، جنگ برضد عراق را به راه نیانداخت ،بلکه هدف اصلی وی از این جنگ کنترول نفت و متوقف ساختن طرح های نفتی فرانسه، روسیه و چین در خاورمیانه بود. ال پریودیکو برتری جویی آمریکا را حول دو محور جداگانه نظامی و اقتصادی دانست و نوشت:اگر چه آمریکا در فراهم آورن نیروی جنگی نخستین قدرت نظامی در جهان به حساب می آید اما این واقعیت را نباید فراموش کرد که این ابر قدرت نظامی برای خنثی سازی نیروهای مقاومت مردمی ،بارها با ناتوانی و ناکار آمدی بیشتری مواجه می شود.  آمریکا دیگر قادر نیست شهرکوچکی چون بغداد را تحت کنترول خود در آورد. این روزنامه همچنین با اشاره به عواقب جبران ناپذیر جنگ در عراق نوشت این جنگ بیش از هر چیز موجب شد افزایش نفرت مردم در خاورمیانه از آمریکا تا آنجایی افزایش یابد که سالیان سال نیز نتوان به این احساس پایان داد.

آمریکا  با وجود اینکه قدرتمند ترین کشور جهان از نظر میزان و حجم تجهیزات دفاعی و تهاجمی است اما در عین حال از یک روانشناسی ترس برخوردار است .یک اصل ثابت در سیاست خارجی و سیاست نظامی آمریکا توهم توطئه و ترس از دشمن وهمی و یا دشمن واقعی است.امریکا همواره با ایجاد دشمنان فرضی به دنبال اهدافی است که حداقل یکی از آن اهداف بحران زائئ و ایجاد جو بدبینی و سوء ظن و دامن زدن به مسابقه تسلیحاتی و فروش سلاحهای انبار شده آن کشور است .آمریکا تا کنون میلیاردها دالر سلاح به کشورهای مختلف فروخته و بهترین بازار فروش این سلاح ها در منطقه خلیج فارس است.در همین راستا  کنگره آمریکا بزودی در خصوص تصمیم دولت بوش برای فروش 20 میلیارد دالر اسلحه به چند کشور عربی حاشیه خلیج فارس تصمیم گیری می کند. امارات متحده عربی درخواست خرید 288 راکت پاتریوت باک 3 و 2  و تجهیزات مربوطه آنها  به ارزش 9 میلیارد دالر و کویت درخواست خرید 80 راکت پاتریوت باک 3 و 2 و تجهیزات مربوطه آنها به ارزش 1.36 میلیارد دالر نموده اند .منطقه خاورمیانه منطقه تناقض ها،تضادها، بدبینی ها، سوء ظن ها و  تعارفات است . در همان حالی که کشورهای عربی در زیر یک سقف جلسه وحدت تشکیل می دهند در بیرون جلسه بدنبال مسلح کردن خود هستند اختلافات عربی – عربی و عربی و خارجي همواره بر جهان عرب سایه افکنده است. این سوتفاهمات زمینه لازم را برای بهره برداری آمریکا و حتی انگلستان و فرانسه از بازار این کشورها فراهم ساخته است.

برابر گزارش مرکز پژوهش‌های بین‌المللی کندی، آمریکا در حال حاضر 700 تا 800   پایگاه زمینی،  دریایی،  هوایی و جاسوسی در خارج از آمریکا دارد. بطور مشخص 737 پایگاه در 130 کشور خارجی قرار دارند که تعدادی از آنها اردوگاه هاي موقت هستند . تعداد مراکز و سوق واداره اردوي آمریکا در خاک آن کشور به  6000 می رسد . هم اکنون تعداد یک میلیون و ‪ ۱۴۰هزار نظامی آمریکایی در این پایگاه‌ها مستقر هستند.از این تعداد ۴۰۰هزارنفر سرباز نیروی زمینی،‪ ۳۱۰هزار نفر نیروی دریایی، ۱۳۰هزار نفر تفنگدار دریایی و ‪ ۳۰۰هزار نفر جزء نیروی هوایی هستند که در این پایگاه‌ها فعالیت دارند.

هم اکنون تعداد ۱۲۰هزارنظامی آمریکایی در کشورهای اروپایی، ۲۰۰هزار در خاورمیانه،  ۹۰هزار نفر سرباز در خاور دور و بقیه در سایر کشورهای جهان و بخصوص در آفریقا مستقر هستند. و تعداد  325 هزار نظامی آمریکا هم اکنون در خارج از آمریکا بسر می برند، که از آن میان می توان به موارد زیر اشاره نمود:

 116 هزار نظامی  در اروپا

 97 هزار نظامی در آسیا  غیر از خاورمیانه

 40 هزار نظامی در کورياي جنوبی
40 هزار نظامی در جاپان
6 هزار نظامی خاورمیانه که 3432 نفر در قطر  1496 در بحرین 
1000 نظامی در آسیای میانه 
 800 نظامی در آفریقا
 700نظامی در گوانتانامو
 413  نظامی در هیندوراس
147 نظامی در کانادا
 491  نظامی در دیو گو گارسیا (اقیانوس هند(
200 نظامی در استرالیا
196 نظامی در نظامی در  سنگاپور
100 نفر در فلیپین
113 نظامی در  تایلند
600 هزار نفر در دریا ها
1900 نظامی در جیبوتی
26 مرکز در آلمان
8 مرکز در انگلستان
8 مرکز در ایتالیا
9 مرکز در جاپانو

پایگاه‌های مهم‌ نظامی آمریکا

فرماندهی اروپا- اشتوتگارتك منطقه ای در حدود 13 میلیون مایل مربع را در 89 کشور از ناروي تا بالتیک مدیترانه بخشی از خاورمیانه تا کیپ گود هوپ در آفریقای جنوبی را تحت پوشش هوایی دریایی و زمینی دارد.

 مرکز آموزشی اردوي هفتم  و مرکز یکصد  جزوتامهاي پشتیبانی در شهر Grafenwoehr   آلمان.

 مرکز تمرین در آب و هوای استوایی در شهر Fort Clayton  پانامه از 1962 4. مرگز نیروی دریایی در اروپا و گوام که 100 میلیون مایل مربع  را در برمی گیرد و شامل 200 کشتی و 250 هزار دریانورد است

مرکز هوایی نیروی دریایی در Keflavik, Iceland  

مقر پشتیبانی دریایی  در , Naples, Italy

مقر دریایی در اسپانیا تنگه جبل الطارق   Rota, Spain 

پایگاه عملیاتی نیروی دریایی در جاپان Sasebo, Japan  این پایگاه   مقر هفتم دریایی با 60 کشتی 350 جنگنده و 60 هزار پرسونل  است.

پایگاه هواییSigonella Italy ایستگاه سیگونلا ویژه عملیات در مدیترانه است. این پایگاه  مرکز استقرار 3100 نظامی و 800 غیر نظامی است که بیشتر به یگان هوایی شانزدهم و  کشتي هاي جنگی سی و یک اختصاص دارد.

پایگاه  هوایی توزلا در بوسنی Tuzla Air Base, Bosnia-Herzegovina

پایگاه هواییIncirlik  در جنوب  ترکیه  مختص جزوتام سی و نهم رزمی هوایی است

پایگاه هوایی Kadena Air Base at Okinawa در جاپان

پایگاه هوایی Misawa Air Base در جاپان جزیره Honsyu مرکز قطعات سی و پنجم  رزمی

پایگاه هوایی Yokota Air Force Base جاپان در 28 مایلی توکیو  مقر قطعات ترانسپورتي 374

پایگاه هواییUSMC Air Station Iwakuni در 45 مایلی هیروشیما مرکز قطعات هوایی یک نیروی دریایی

پایگاه هوایی Kunsan Air Base در کورياي جنوبی 15 مایلی سئول مقر قطعات هشتم رزمی نیروی هوایی

پایگاه هوایی Osan Air Base  کورياي جنوبی  قطعات51 رزمی هوایی و جزوتام هفت هوایی

پایگاه هوایی Ramstein Air Base در آلمان  قطعات ترانسپورتي هوایی هشتاد و ششم

پایگاه هوایی Taszar Air Base مجارستان وابسته به قطعات 406  ام

پایگاه  هوایی در بگرام افغانستان

پایگاه‌ها‌، سوق واداره و مراكز نظامی آمریکا در عراق.

آمریکا رسما در عراق پایگاه ندارد.  پایگاه به مرکز نظامی ثابتی گفته می شود که بر اساس  امضای قرارداد مقر با کشور صاحب خاک برای مدت طولانی مشخصی به امضا می رسد اینگونه پایگاهها معمولا برای مدتی بیشتر از 50 سال  اجاره می شوند و ظرفیت های آنها از 30 هزار نفر به بالا است.

اما آمریکا بطور رسمی  در عراق 55 مرکز مهم نظامی دارد که  تعدادی از آنها به شرح ذیر است:

جزوتامهاي "بلد"  یا اناکوندا در 68 مایلی بغداد در مساحتی در حدود 15 مایل مربع  بیشتر به فعالیتهای هوایی مربوط می شود و در آن  130  هواپیما و  120   هلکوپتر نیز مستقر است .

الطلیل – 14 مایلی ناصریه  مساحت 20 مایل مربع

الاسد – 120 مایلی بغداد  تعداد 17 هزار نظامی

القیاره – در  50 مایلی جنوب شرق موصل

گمپ ویکتوری -  نزدیک ميدان هواي بغداد مساحت 140 مایل مربع و ظرفیت 20 هزار سرباز

مرکزمارینز- نزدیک ميدان هواي موصل  واقع است.

جزوتام کرکوک

جزوتام اربیل   که هر کدام  14 هزار نظامی را در بر می گیرند.<