چهارشنبه، ۱۶ اپریل ۲۰۰۸
محفل برگزاری روز نوروز
محترم پروفیسور
دکتور محمد ظاهر حکمی
سال ۱۳۸۷ هجری شمسی پُرمیمنت را بشما خوانندۀ گرامی از صمیم فلب تبریک گفته مسعود باشید.
افغانهای پُر احساس اتحاد و وحدت خواه مقیم بلغاریا محفل سال ۱۳۸۷ خورشیدی را پُر از خوشی و هلهله تدویر و از ان استقبال بعمل اوردند.
محفل برگزاری سال نو یا نوروز با طلاوت قران کریم اغاز که بعد محترم احمد صدیق دلیر سرپرست سفارت جمهوری اسلامی افغانستان با بیانیه ی پُر ارزش خویش که در رابطه به نوروز بود محفل را فضای پُرمسرت بخشید. هکذا نامبرده علاوه بر ابراز بیان از نوروز به حاضرین تبریکات نیک خودرا گفته، از دربار رب العزت برای تمام مردم افغانستان و جهان سعادت و ارامی و دور از جنگ و مصیبتها را تمنا کردند، که به تعقیب ان سایر افغانها نیز با ارایه ی اشعار نوروزی و بیانات به زبان پشتو دری و ازبکی مرتبت به سال نو را به نوبه ی خویش که با خود داشته اظهار نمودند.
هکذا در محفل متذکره بتعداد بیشتر از سه صد نفر بشمول اعضای کور دپلوماتیک سفارت جمهوری اسلامی افغانستا ن و سایر خارجیها با فامیل های شان اشتراک داشتند.
شور و شعف وحدت و یک پارچه گی افغانها در تجلیل از نوروز توام با موزیک و شعار های در جهت سعادت ابادی و ارامی مردم بلا کشیده فضای محفل نوروزی را طوری فرا گرفته بود که پیر و جوان انرا با گوش و پوست لمس نموده با یک احساس عجیب و امیدواری های مفرط می سراییدند و با کف زدنها پای کوبی و اتن ملی را بر پا مینمودند. بلخصوص جوانان که همیشه شادی و شعف را در ذهن هر یک طوری تجسم مینمایند که هر شخص را در ماحول و اکناف خود در شور و خوشی و کف زدنها وا داشته سهیم حرکات خود میگردانند.
البته پروگرام های تفریحی نمایشی نیز وجود داشت که نسبت نبودن وقت از ان منصرف گردیدند.
اطفال که با لباس های ملی ملبس بودند اشعار نوروزی را با یک حرارت و احساس طفلانه خویش چنان مقبول و زیبا به خوانش گرفتند که عشق و دوران طفلیت را در ذهن هر یک در موج و شور عجیب قرار دادند. همه در عالم خوشی و ارزومندی سعادت اینده انان کف زده، منفور شرایط نا مساعد اسبق در کشور که بخاطر جنگ های تحمیلی و عدم اتفاق و یک پارچه گی در کوره ی اتش میسوزد گردیدند.
باز هم جای خوشی و امید واری است که شرایط زیست نسبت به سه دهه ی گذشته قسماً در کشور بهتر گردیده. تجلیل از نوروز و غیره ادای مناسک عنعنوی مذهبی و مدنی بدون کم و کاستی و هراس در سراسر کشور و بیرون از مرز انجام و بر پا میگردد.
همین سال نیز مانند سال های قبل امده و میرود.
اینکه به چه ترتیب و به چه پیامد ها و خاطرات بر هر یک میگذرد معما و نا معلوم است. ولی به هر حال هرکی به امید بهتر سپری شدن ایام هفته ماه و سال زندگی را پشت سر میگذرا ند. طبیعت حسب دلخوا در محور و دایره ی خود و اجسام موجود در ان در محور امیدواری ها و ارزوهای والا و بهتر چرخیده تلاش میدارند تا از مزایای نعمات بطور اعظمی استفاده نمایند. روی همین دلیل بخاطر موفقیت در امور و به امید تکیه بر برکت و لطف الاهی هرکی خویش را در تحرک و توانمندی بیشتر احساس نموده در رفع دشواری ها پیگیر می رزمد. ایام هفته ماه و سال خواهی نخواهی مانند کاروان در حرکت بوده متوقف و بر نمیگردد.
همینست که هرکی بر مبنای عقاید و ثمر حاصله از تلاش خویش سال را یا سال پُر برکت و یا در صورت عدم موفقیت در امور زندگی سال را خراب و بی برکت خوانده با امد و رفت ان چندان علاقه نگرفته حتی روی استدلال های عجیب و دور از توقع و بی اساس سعی ورزیده میخواهد دیگران را نیز با خود یکسان دانسته گاه شرایط، گاه ضعف بدنی و گاهی ضعف علاقه بکار را ملزم و ملامت قرار داده منتظر ثمر دیگران میبا شد.
جای شک نیست که طبیعت هم گاه گاهی به اثر تاثیرات حوادث ناگوار ارزومندی و تلاش انسانها را بخاطر ابادی اعمار زندگی و ارتقای اقتصاد قابل قبول متلاشی ساخته باعث خساره، دلسردی و حتی تضعیف عقاید گردیده در رکود روند نورمال زندگی مستوجب تغیرات در بعضی حالات اندک و در بعضی حالات بصورت تشویش اور گردیده اثرگذار واقع میشود. چون طبیعت همچو خصایل را در خود دارا بوده با وقوع ان ایجاد تحولات را سبب میشود بدین لحاظ با امدن سال نو هر یک سال نو را پُر برکت خوانده در ان خیر عامه را متوقع میگردند.
در وقوع هر نوع از حوادث ولو مثبت باشد و یا منفی تسلسل روند حیات ازهم نگسسته اثرات ان در محل و دماغ اجسام مورد تماس چه ناطق و یا غیرناطق و نبات باقی مانده کاروان طبیعت بجلو رفته بدنبال خود علایم و خاطرات گوناگون را گذاشته ناگزیر هرکی و هر شی مواجه به ان سا خت و سوخت را متحمل میگردد. بنا در برابر فشار های طبیعت انسان نباید چرخ روند حیات را در حال رکود و ساکن قرار بدهد و مایوسیت را بر جرات رجحان داده از فعالیت های حیاتی باز ماند. پیمودن راه های دور و دراز پُر پیچ حیات دشواری های طبیعی را در خود دارد که فایق بر ان تحمل، دانش و بردباری را ایجاب مینماید.
در حصول به موفقیت بر تنگنای تاریک طبیعت و روشن ساختن ان نه تنها تحمل بلکه دریافت راه های حل ساده علمی و عملی را که ضرور و حتمی پنداشته میشود سراغ دید . اینکه ارتباط مفهوم سال را با شرایط طبیعی و زیست اجسام که از هم ناگسستنی است در بالا مورد بحث و مداقه قرار داده ام، با عرض معذرت همینست فکر و نظرم که با نظر شما ممکن در تفاوت قرار گیرد.
اشعاری را که در محفل تجلیل از روز نوروز به قرائت گرفته شد بطور نمونه ضم نوشته هذا خدمت تان پیشکش میگردد. البته فوتو های جالبی نیز از محفل عکاسی گردیده که ممکن عنقریب به خدمت تان قرار داده خواهد شد.
نیلوفر جان دوشیزه ی به سن ۸ ساله شعر دری را که خدمت تان پیشکش گردیده در محفل به خوانش گرفتند که مورد پسند و کف زدنهای ممتد واقع شد.
بهار امد جهان عشرت قرین شد
گلستان رشک فردوس برین شد
جهان فصل طرب از سر گرفته
طبیعت گونه ی دگر گرفته
جلوه ی نوبهار بین منظره ی کهسار بین
خنده ی ابشار بین گریه ی اسمان بین
عالمی را شوق عید در سر است
چون بهشت جاودان جان پرور است
یاد ایام گذشته یک بیک ارد باز
خوشی های زندگی را پیش چشم کند باز
طرح اسایش از فصل بهار بجو
الفت بسوی مردم هوشیار بجو
بکوشیم تا ملک ویران خود اباد کنیم
برزمیم تا مردم پریشان خود دلشاد کنیم
د بلبلو اوازونه وی گلزار کی
رسم او رواجونه وی په ښار کی
خدایا زمونږ وطن اباد کړی
د پسرلی له برکته یی شمشاد کړی
با عرض حُرمت، پوهاند داکتر حکمی