قصر استم

خاک را از خُبث غداران صفأ باید نمود

تابشی چون آفتاب گر بایدت بهر علاج

شوکت عهدِ خراسانت بود گر آرزو

علت بربادی خلق و، وطن دوئی بود

رهزنان گر بر سریر ملک و جاه تمکین کنند

هرکسی کز راه غیرحق، بدست آرد مقام

قصر استم را چو باشد جایگاهِ رهزنان

هرکسی کو ره به سوی کار و دانش سد کند

مع الاسف گُردِ عدالت را سر راه خون بود

منکران عظمت و شأن خراسان را (وفأ)

د. وفأ معصومی